ماهنامه فرهنگی اجتماعی پسین دهکویه

ويژگي هاي هواپيماي RQ 170 كه توسط دليرمردان ايران اسلامي شكار شد

شاید اگر یکی از مقامات ایرانی از واژه "ترس" برای وضعیت دولت امريكایی در واکنش به کنترل الکترونیک پهباد فوق پیشرفته توسط نيروهاي مسلح كشورمان سخن می‌گفت، اندکی اغراق آمیز به نظر می‌رسید اما اکنون این تلویزیون دولتی امريكا VOA است که صراحتاً از "ترس مقامات سیا از توانایی فنی ایران برای بازیابی اطلاعات سری این هواپیما" سخن می‌گوید؛

ضربه امنيتي عظيم ايران به امريكا

"رابرت بر" افسر سابق سيا گفت : "اگر به این هواپیمای جاسوسی، رخنه سایبری شده باشد که شواهد قویاً به آن اشاره دارند، ما با مشکل بزرگی مواجه هستیم و این یک ضربه امنیتی عظیم است؛ چون این هواپیماهای تجسسی از پرتو نگاری حرارتی، انواع دوربین‏های پیشرفته که در عملیات "ابیت آباد" علیه مخفیگاه اسامه بن لادن استفاده شد، بهره مي‌برد. این دوربین‌ها بسیار دقیق هستند و تصاویر سه بعدی تولید می‌کنند. این هواپیما‌ها می‌توانند در ارتفاع ۵۰ هزار پایی پرواز کنند که آن‌ها را از تیر رس آتش‎بارهای ضد هوایی خارج نگاه می‌دارد. من تصور می‌کنم ایرانی‌ها بتوانند از آن بهره برداری کنند. اگر آن‌ها توانسته‌اند این پرنده را بنشانند، قاعدتا می‌توانند از آن بهره برداری هم بکنند. این شکار به آن‌ها اجازه می‌دهد آنچه را ببینند كه ما از آسمان رصد می‌کنیم.

اظهارات افسر سابق سيا يك معناي واضح دارد: ایران صاحب مدرن‌ترین شیوه‌های جاسوسی سيا به روش مهندسي معكوس می‌شود و اين يعني زنگ خطر براي امنيت ملي امريكا. آن‌هم در شرايطي كه حتي پنتاگون و ارتش امريكا نيز از تكنولوژي ساخت اين هواپيما اطلاع زيادي ندارند و RQ 170 به‌طور اختصاصي در اختيار سيا بوده و اين سازمان از مأموريت‌هاي آن اطلاع داشته است.

ارزش جاسوسي هواپيماي جاسوسي بيشتر از ماهواره‌ها

"دنیس گورملی" کارشناس موشکی و هواپیماهای بدون سرنشین در دانشگاه پیتسبورگ به روزنامه نيويورك تايمز، گفت: «زیر نظر گرفتن ایران کار تازه ای نیست: ماهواره های امریکا سال هاست بر روی تاسیسات هسته ای، پایگاه های موشکی و دفاعی ایران تنظیم شده اند. اما هواپیمای RQ-170 که می تواند در ارتفاع 50 هزار پایی پرواز کند، در راستای این تلاش ها از اهمیت خاصی برخوردار است. زیرا در حالی که یک ماهواره در حال چرخش می تواند فقط چند دقیقه مکانی را تحت نظر بگیرد، یک هواپیمای بدون سرنشین می تواند به آهستگی حرکت و ساعت ها تصویر تهیه کند و در نتیجه می تواند سرنخ های مهمی به کاری که در حال انجام است، تجهیزات استفاده شده و میزان نیروی کار تهیه کند».

امكان جاسوسي هسته‌اي براي RQ 170

نیویورک تایمز همچنین در بخش دیگری از این مقاله نوشته است: «کارشناسان می گویند این هواپیماهای بدون سرنشین علاوه بر تصاویر ویدئویی،‌ تجهیزات و سنسورهای رهگیری خاصی دارد که قادر است حتی میزان اندکی از ایزوتوپ های رادیواکتیو و دیگر مواد شیمیایی را تشخیص داده و تحقیقات  هسته ای را برملا کند».

علاوه براین، یک منبع دیگر هم تایید کرده این هواپیما برای دولت امریکا از ماهواره های جاسوسی مهم تر است. "جان پایک" مدیر اجرایی سازمان امنیت جهانی روز جمعه 18 آذر به تام واندن بروک نویسنده روزنامه نیویورک تایمز گفته است: «هواپیماهای بدون سرنشین قادر به اجرای عملیات شناسایی 24 ساعته اند که از عهده ماهواره ها بر نمی‌آید».

ويژگي هاي  RQ 170 كه آن را حساس‌ترين پرنده سيا كرده است

در اين زمينه سايت ايران هسته‌اي نوشت كه بر مبنای مجموعه گزارش‎های موجود، می توان مشخصات این هواپیما و دلایل حساسیت آن را به شکل زیر توضیح داد.

1- نخستین ویژگی این هواپیمای بدون سرنشین که باعث شده در نوع خود منحصر به‌فرد باشد، توانایی تقریبا مهارناپذیر رادارگریزی آن است. اطلاعات موجود نشان می دهد این هواپیما توسط رادارهای معمولی برد بلند (حتی انواع بسیار پیشرفته آن) به هیچ وجه قابل رهگیری نیست و رادارهای برد کوتاه VHF نیز تنها در صورتی قادر به مشاهده آن –آن هم به سختی- هستند که هواپیما کمتر از 40 کیلومتر با آنها فاصله داشته باشد؛ اتفاقی که وقوع آن تقریبا محال است. ویژگی رادار گریزی این هواپیما ناشی از پوشش بسیار مخصوصی است که تمام سطح آن را پوشانده و بسیاری از کشورهای جهان از جمله روسیه و چین سال های طولانی است که به دنبال دست یابی به فرمول و مشخصات ساختمانی آن هستند. روزنامه نیویورک تایمز در تحلیل به قلم ویلیام براد و دیوید سانجر که روز دوشنبه 14 آذر 1390 منتشر شده، درباره توانایی رادار گریزی هواپیمای RQ170 نوشته است: «به گفته مقامات امریکایی، یک نمونه رادار گریز این هواپیمای بدون سرنشین اوایل امسال ساعت ها در ‏موارد مکرر بر فراز مخفیگاه اسامه بن لادن در ابت آباد پاکستان پرواز کرد بدون آنکه بوسیله ‏سامانه های دفاع هوایی پاکستان مورد شناسایی قرار گیرد». این روزنامه ادامه داده است: «ماه ها گزارش هایی، همگی تایید نشده، ‏منتشر شده است که از همان هواپیما مرتبا بر فراز ایران و احتمالا با هدف شناسایی مراکز هسته ای یا ‏موشکی مخفی استفاده می شده است». همچنین لولیتا سی بالدور، در گزارشی برای آسوشیتدپرس از واشینگتن در روز سه شنبه 15 آذر 1390 نیز او قول لورن تامپسون، تحلیلگر دفاعی موسسه لکسینگتون در ویرجینیا در این باره می نویسد: «این هواپیماها طوری طراحی شده اند که بتوانند به مکان هایی بروند که دیگر ‏هواپیمای باسرنشین یا بدون سرنشین    نمی توانند به آنجا بروند. این هواپیما به ویژه طوری طراحی شده ‏است که ردیابی و هدف قرار دادن آن توسط دشمنان بسیار دشوار باشد». یک کارشناس فنی به «ایران هسته ای» گفت: عامل اصلی رادارگریزی این هواپیما رنگ مخصوص بدنه آن است. بر اساس گفته منابع غربي، هنگام عبور آن، رادارها تصور مي‌كنند گروهي از پرندگان در حال حركت هستند،

2- دومین ویژگ این هواپیما که انتقال آن به ایران نگرانی بسیار جدی امریکایی ها را برانگیخته آن است که این فناوری RQ170 شباهتی جدی به فناوری بمب افکن های B-2 و همچنین جنگنده بمب افکن F-35 دارد که جزو پیشرفته ترین و در عین حال محرمانه ترین فناوری های نظامی امریکا محسوب می شود.

3- سومین ویژگی هواپیمای بدون سرنشین امریکایی که در اختیار ایران است، مربوط به موتورهای بسیار پیشرفته آن است که عملا به آن امکان می دهد به جای چند ساعت، چند روز در هوا باقی بماند. جان پایک از اندیشکده گلوبال سکیوریتی در این باره به لولیتا سی بالدور گزارشگر آسوشیتدپرس از واشینگتن رد روز 15 آذر 1390 گفته است: «کلید موفقیت آمریکا در مورد هواپیماهای رادارگریز، موتورهای کم مصرف آنها است که به آنها ‏امکان می دهد به جای چندین ساعت، روزها در هوا بمانند».‏

4- ویژگی چهارم هواپیمای RQ170 مربوط به توانایی های جنگ الکترونیک آن به‌ویژه در دو حوزه خاص است. نخست اینکه این هواپیما می تواند مجموعه ارتباط رادیویی با سیم و بی سیم در اطراف منطقه پروازی خود را تا شعاعی بزرگ شنود کند و دوم اینکه قادر است در منطقه پروازی خود در صورت لزوم اختلالات الکترونیکی وسیع ایجاد كند.

5- ویژگی پنجم هواپیمای بدون سرنشین RQ170 استقرار رادارهای فوق پیشرفته "سار" بر روی آن است که هیچ نمونه مشابهی در جهان ندارد. منابع غربی نام این رادار را AESA ذکر کرده اند.

6- ششمین ویژگی این هواپیما مربوط به دوربین ها، لنزها و سنسورهای نصب شده بر روی آن است که به آن یک توانایی منحصر به‌فرد تصویربرداری جاسوسی      می دهد. این دوربین ها دارای توان تصویر برداری با وضوح بسیار بالا در هر شرایط جوی و همچنین دارای قدرت تفکیک منحصر به‌فرد هستند.

7 ـ حس‌گرهاي RQ 170 مهم‌تر از رادارهاي آن

در حالی که منابع غربی در روزهای اخیر مهم ترین قابلیت فنی هواپیمای جاسوسی تصاحب شده از سوی ایران را رادارهای نصب شده روی آن و همچنین فناوری رادارگریز آن ذکر کرده اند، روزنامه امریکایی یو اس ای تودی در تحلیلی نوشت حس گرهای نصب شده این هواپیما از رادار آن با اهمیت تر است. این هواپیما همچنین ممکن است حاوی یک حس گر پیشرفته برای نظارت بر مراکز هسته ای باشد.