تبليغاتX
ماهنامه فرهنگی اجتماعی پسین دهکویه - پسين دهكويه شماره 82 پزشكي

ماهنامه فرهنگی اجتماعی پسین دهکویه

ماهنامه پسین دهکویه مجله ای برای مردم لارستان

پسين دهكويه شماره 82 پزشكي

چند كلامي صميمانه با مردم

دكتر حسين رادمنش

پزشك درمانگاه دهكويه

بنا بر اتفاق خجسته و مباركي كه اينجانب به درمانگاه دهكويه منتقل شدم ، به مردم فهيم ، نيك پندار و مهربان اين خطه سلام عرض مي كنم .

جهت اعتلاي بهداشت و درمان منطقه تصميم بر اين شد كه با مسوولين و مردم تعامل داشته باشيم به همين دليل جلساتي با عزيزان داشتيم و بنا بر رسم سابق كه مطالبي توسط همكاران بنده در ماهنامه پسين دهكويه ارائه مي شده است . تصميم گرفتيم كه جهت پيشبرد اهداف از طريق نشريه تعاملي بين مسوولين و مردم داشته باشيم به همين دليل چند سطري تقديم حضورتان مي گردد .

مهم ترين مساله اي كه به نظر مي آمد لازم باشد گفته شود سيستم ارجاع است . طرح مترقي پزشك خانواده كه سعي در ارائه هر چه بيشتر و بهتر خدمات بهداشتي ـ درماني به عامه مردم كشور اسلامي  دارد ، به شكل سيستم ارجاع مي باشد ؛ يعني بيمار ابتدا به پزشك سطح يك ـ پزشك خانواده ـ ارجاع مي شود و بايستي توسط پزشك و بر طبق قواعد و موازين سيستم ارجاع سعي در ارائه راهكار درمان براي وي شود و ارجاع به مراكز بالاتر بنا بر صلاحديد پزشك خانواده و حق وي مي باشد . فلذا بيمار براي ارائه نظر در راه كارهاي درماني ذيحق نمي باشد و اين كه بعضي مراجعين صلاحيت علمي پزشك خانواده را كه به تاييد مراجع ذي صلاح رسيده است قبول نداشته باشند و اصرار به ارجاع به مراكز بالاتر حتي در مواردي مثل سرماخورگي يا ديگر بيماري هاي ساده داشته باشند ، يك سوء استفاده از اين سيستم است كه قواعد سيستم ارجاع را نپذيرند ، ولي استفاده از مزايا را حق خود بدانند .

البته ما معتقديم ملت خوب ما شايسته خيلي بهتر و بيشتر از اين ها مي باشند . ولي چنانچه برخورداري از حقي منوط به اجراي تكليف در برابر قوانين آن است ، تفكيك اين دو و مطالبه حق بدون رعايت تكليف كار صحيحي نيست .

حدود 80 تا 90 درصد مراجعين درمانگاه خودشان پلان يا رهكار درمانشان را تعيين كرده اند بعد به پزشك مراجعه مي كنند .

همانگونه كه ذكر گرديد ، اين حق پزشكان است كه چگونگي درمان بيمار را مشخص كنند . پزشكاني كه مسووليت هاي سنگيني در برابر درمان بيمار بر عهده ايشان  است و حق بيمار نيست كه راه كار درماني خود  را قبلا مشخص كرده باشد .

البته پزشكان در روند درمان اخلاقا و قانونا موظفند تفاوت رهكارهاي درماني را شرح دهند و موافقت بيمار را به دست آورند .

با ذكر مثالي بيشتر توضيح مي دهيم : بيمار خانم كم سني آمده اصرار دارد كه من بي حالم ، عمه ام گفته چربي خونت را اندازه بگير كه بالاست . اين كار تعيين راه كار درماني است راه كاري كه هيچ ربطي به علايم وي ندارد . در حالي كه پزشكاني كه سال هاي سال سابقه تحصيل و تجربه دارند گاها اين قدر راحت تصميم نمي گيرند . مثلا بيمار فوق الذكر كم خوني دارد ـ كاهش كاركرد تيروئيد دارد ـ تب مالت دارد ـ روماتيسم دارد ـ افسردگي دارد ـ مسموميت دارد ـ مراحل ابتداي سرطان است ـ عفونت مزمن دارد يا يا هر بيماري شايع يا نادر ديگري . فلذا بيمار بايستي متواضعانه علايم بيماري اش را بگويد و پزشك مسوول هم نظر خود را مي گويد و بيمار را رهنمايي مي كند و او را در انتخاب راه هاي درماني كمك مي كند . بيماري كه پشت ميز ايستاده دستور مي دهد و به سلاح بداخلاقي و هتاكي نيز مجهز است در كجاي شرع ، قانون يا عرف جاي دارد؟ به قول مجله گل آقا كه نوشته بود : پزشكي علمي است كه همه چيز در آن ممكن است الا اين كه دودوتا بشود چهار تا .

مساله اي را براي شما توضيح مي دهم تا بدانيد چقدر تصميم گيري در پزشكي پيچيده است . اين آزمايش هاي چكاپ كامل كه باب شده است و بعضا و نه از روستاي بريز حتي افرادي كه در كشورهاي حوزه خليج فارس هستند هم دفترچه شان را توسط شخص ديگري مي فرستند كه چكاپ كامل بنويس ، اين چه ارزشي دارد . متخصصين مي دانند كه ارزيابي آزمايشگاه ها بر اساس دقت آزمايش و ميزان شيوع بيماري در جامعه انجام مي شود و وحي منزل نيستند و بدون علايم كلينيكي بيماري ، تقريبا اين آزمايش ها هيچ ارزشي ندارند و جز گمراهي پزشك و بيمار فايده ي ندارند.

مثلا بيماري مي گويد : چربي ام 20 تا بالاست برايم دارو بنويس در حالي كه درمان بعد از اثبات صحت آزمايش به خيلي چيزها مثل ابتلا به بيماري قلبي ، قند خون ، سيگار كشيدن ،  سن افراد و نوع چربي دارد و همه مثل هم تفسير نمي شوند ؛ فلذا به اين سادگي نيست .

البته در نهايت بايد گفته شود سيستم ارجاع هنوز نياز به تجديد نيازها و برنامه ريزي هاي عالي تري دارد ، مثل جداسازي بيماران مزن ، ولي اين دليل نمي شود كه قواعد موجود را ناديده بگيريم و بايستي گفته شود كه خيلي از سردرگمي هاي بيماران توسط خودشان ايجاد مي شود و مسوول تصميم گيري هاي نابجاي هر كس پزشك خانواده است .

در پايان دست مردم عزيز و مسوولين را به گرمي مي فشاريم و از ايشان در راه همكاري با برنامه هاي بهداشتي صميمانه دعوت مي كنيم و از تمامي برادران و خواهراني كه تمايل دارند به عنوان رابط بهداشتي همكاري نمايند خواهشمنديم جهت نام نويسي به درمانگاه مراجعه نمايند و همينطور از همه خيرين داوطلب دعوت مي شود جهت جهت صحبت و هماهنگي به درمانگاه مراجعه نمايند .  

نكاتي درمورد بيماري شايع فصل ، سرما خوردگي و آنفولانزا

اولين نكته : پيشگيري از مواجهه بيشتر بيماران با ديگران  ، يعني مرخصي بيماران از محل كار و مدارس و استفاده از ماسك و شستن مكرر دست ها ( بخصوص در بچه ها ) با آب و صابون

نكته دوم : تقويت ايمني بدن با استراحت كافي و مصرف مواد غذايي ضروري مثل ويتامين ها ( ميوه ها ) و پروتئين و پرهيز ازمواردي كه ايمني بدن را كاهش مي دهند مثل سيگار و مصرف مواد غذايي صنعتي مضر مثل پفك و آب نبات .

نكته سوم : مصرف دارو به نحو توصيه شده و كامل كردن دوره مصرف آنتي بيوتيك ها .

نكته چهارم : رعايت عادات متعادل زندگي مثل پرهيز از خستگي نابجا و عدم حضور غير ضروري خود و فرزندان در سرما و استفاده از بخار آب در منازل به شكل دستگاه هاي بخور يا كتري آب جوش البته با رعايت نكات ايمني .

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه پانزدهم دی 1390ساعت 8:52 بعد از ظهر  توسط امید علی معزی  |